„Kwiecień plecień, bo przeplata…” w myśl znanego powiedzenia, kwietniowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki obfitowały w książkową przeplatankę gatunkową.
Bożenka rekomenduje książkę „Nobel. Wybuchowy pacyfista” Ingrid Carlberg. Jest to niezwykle interesująca biografia Nobla. Człowiek ten zapisał się w historii ludzkości dzięki wynalezieniu dynamitu, ale jest autorem również innych wynalazków i oczywiście sponsorem nagrody mi.in. dla wybitnych naukowców. W głębi duszy był humanistą i lubił pisać, jednak jego utwory zalegały na dnie szuflady. Jego życie nie było usnute różami, był samotnikiem, nie miał szczęścia w miłości, kobiety go wykorzystywały. Nobel żył w ciekawych czasach: rewolucja przemysłowa, odkrycia naukowe, szybsza wymiana myśli. Zostawił po sobie wiele notatek, listów i testament, w którym napisał: „Co do całego mojego pozostałego nadającego się do upłynnienia majątku należy postąpić, jak następuje: kapitał, upłynniony przez egzekutora testamentu w bezpiecznych papierach wartościowych, ma stanowić fundusz, z którego odsetki będą corocznie rozdzielone w formie nagród osobom, które w minionym roku uczyniły najwięcej dla dobra ludzkości”.
Danusia przeczytała książkę pt. „Życie bez ciebie” Katie Marsh. Jest to opowieść o dziewczynie, która w trakcie szykowania się do ślubu, dostaje telefon – jej matka, której nie widziała od lat, potrzebuje pomocy. Bohaterka staje przed dylematem pomóc matce, czy wziąć ślub? Podejmuje decyzję, że jedzie do matki. To historia o miłości, trosce, rodzinnych więzach, o życiu w niedopowiedzeniach, w poczuciu winy i żalu. Powieść pokazuje nam, że czasem musi upłynąć dużo czasu, by obie strony zrozumiały i powiedziały sobie, że się kochają.
Tereska zaproponowała nam książkę Michała Milczarka „Donikąd. Podróże na skraj Rosji”. Jest to opowieść o wyprawach na Kamczatkę, Kołymę, do Workuty, Ewenkii, Norylska. To wędrówka przez bezkres, śnieg wciąż dalej na wschód, właściwie w nicość. To świat niezrozumiały dla przeciętnego Europejczyka. Reportaż pozwala nam dowiedzieć się dużo o rosyjskim społeczeństwie ich stylu życia, o tym co sadzą na dane tematy. To życie jest tak inne, że my nie rozumiemy ich stylu życia, ale i oni patrzą na nas z niedowierzaniem.
Jola zachęca do przeczytania książki „Gorzej urodzona” Mirosławy Karety. Fabuła książki rozpoczyna się na polskiej XIX wsi. Miejsce to rządzi się swoimi prawami i kobietom nie przychodzi do głowy, by przeciwstawić się obowiązującym zasadom. Młode dziewczyny mogły pozostać na wsi i ciężko pracować albo wyjechać na służbę do miasta i pracować nieco lżej, ale za cenę upokorzeń. Autorka świetnie obrazuje ówczesną Polskę, wspomina o wielkich artystach, co uwiarygadnia przeżycia kobiet. To opowieść, która wyzwala w czytelniku bunt, niedowierzanie, złość, a także ból i współczucie.
Lucynka zaprezentowała książkę Justyny Kopińskiej „Polska odwraca wzrok”. Jest to reportaż obrazujący ludzi i instytucje w których przebywają ludzie, nazwijmy to, niegrzeczni. Na początku jesteśmy zdziwieni, później nie dowierzamy, aż w końcu towarzyszy nam złość, zastanawiamy się jak to jest możliwe, że konsekwencje są niewielkie bądź nie ma ich wcale. Co dzieje się z wymiarem sprawiedliwości i placówkami odpowiadającymi za resocjalizację, aż w końcu myślimy dlaczego odwracamy wzrok i udajemy, że nic się nie stało. Autorka w rzetelny, obiektywny, zaangażowany sposób, postanowiła opisać ofiary i katów. Dotarła również do osób, które były zaangażowane w te sprawy, czyli sędziów i prokuratorów, psychologów, wychowawców, opiekunów i policjantów. Lektura warta uwagi.
Ewę zachwyciła książką „Na zachodzie bez zmian” Ericha Marię Remarqu’a. Fabuła opowiada o chłopakach, którzy walczą na froncie podczas I wojny światowej. Ich codzienność do strach, stres, wszy, brak lub stare jedzenie, amputacje bez znieczulenia, śmiertelny gaz, który jest gorszy od pozostałych rzeczy. Mówi się o nich, że to stracone pokolenie, ponieważ zamiast przygotowywać się do dorosłego życia tkwią w marazmie i walczą nie do końca wiedząc o co. Najgorsze jest to, że ci po drugiej stronie barykady przeżywają to samo. Nikt nie chce umierać lub zostać kaleką. Autor dokładnie wiedział o czym pisze ponieważ sam był uczestnikiem jej uczestnikiem, pokazał, że wojna to tylko płacz i cierpienie. Książka to manifest przeciwko wojnie.
Krzysztof zaproponował książkę „Do cna” Katarzyny Bondy. Jest to trzecia część przygód detektywa Kuby Sobieskiego. W Żyrardowie grasuje morderca – kanibal, detektywa Sobieskiego wynajmuje kobieta, której syn nie wrócił do domu. Okazuje się, że młodzieniec miał nieprzeciętne zainteresowania….. chciał być zjedzony. W parku policja znajduje ugotowane ludzkie kości, kim jest ofiara? Czy zamordowanym jest chłopak i czy uda się detektywowi ująć ludożercę? Zachęcamy do przeczytania książki.
Spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki rozpoczęliśmy nietypowo, od prezentacji książki podarowanej bibliotece przez Grupę Wydawniczą Relacja „Co chciałabym aby ludzie wiedzieli o demencji”. Jej autorką jest Wendy Mitchell. W swojej książce dzieli się z czytelnikiem osobistą i przejmującą opowieścią o tym, jak z osoby niezwykle aktywnej zawodowo i rodzinnie, miłośniczki biegania i górskich wędrówek, zmieniła się niepostrzeżenie w pacjentkę cierpiącą na zaniki pamięci. Próbowała wyobrazić sobie, jak jej życie będzie wyglądało bez pamięci, bez świadomości. Zaczęła zdobywać wiedzę na temat demencji i aktywnie wspierać ludzi u których rozpoznano to zaburzenie. Została ambasadorką Brytyjskiego Stowarzyszenia na Rzecz Walki z Chorobą Alzheimera.
Autorka opisuje trudności, z jakimi mierzy się każdego dnia, jak demencja wpływa na jej sposób myślenia, odczuwanie emocji, wzrok, słuch i orientację w przestrzeni. Pokazuje, jak radzi sobie z codziennością i co jej pomaga w utrzymaniu samodzielności. Podpowiada co może ułatwić życie osobom z demencją w domu, w rodzinie i w przestrzeni publicznej.
Po prezentacji książki przeszliśmy do zwykłego porządku spotkań. Klubowicze dzielili się wrażeniami po lekturze książki „Ameryka.pl, Opowieści o Polakach w USA”. Jest to 10 reportaży, spisanych przez Dorotę Malesę. Opinie o tej książce były podobne. Dobrze napisana, ciekawa, a jednak nie wnosząca nic nowego. Zbiór historii z życia konkretnych osób, jakie już nieraz słyszeliśmy. Klubowicze porównali opisane losy bohaterów do tych z serialu dokumentalnego „Żony Hollywood”. Pani Bożena zwróciła uwagę na takie zalety książki jak szczegółowość opisów i zmysł obserwacyjny autorki.
Pani Teresa opowiedziała o dwóch książkach, które podejmują bardzo trudne tematy związane z problemami instytucjonalnymi i moralnymi kościoła katolickiego. „Babilon. Kryminalna historia kościoła” odwołuje się do legendarnego miasta Babilon, symbolu zniewolenia i skupia się na pokazaniu niechlubnej roli kościoła na całym świecie. Autorzy: Artur Nowak i Stanisław Obirek opisują przestępstwa jakich dopuszczali się księża i zakonnice. Jednocześnie zaznaczają, że nie jest to książka antykościelna i antyreligijna.
Druga z książek „Bielmo. Co wiedział Jan Paweł II” Marcina Gutowskiego odwołuje się bezpośrednio do głowy kościoła katolickiego i przedstawia powiązania hierarchiczne, wzajemne zależności i sposób ukrywania wykroczeń i przestępstw przeciwko konkretnym ofiarom, których dopuścili się księża. Nie odpowiada na pytanie co wiedział Papież , zostawia poparty dowodami materiał do samodzielnych przemyśleń. Żadna z książek nie wyczerpuje tematu, obie są wstrząsające, poparte wieloletnią pracą w zakres której wchodziło badanie dokumentów i rozmowy z ofiarami i oprawcami. Obie książki przedstawiają najważniejsze fakty i mogą być wyjściem do dalszego zgłębiania tematu i budowania własnej opinii.
Po równie trudną książkę sięgnęła Ewa „Łowcy skór. Tajemnice zbrodni w łódzkim pogotowiu” to reportaż autorstwa Tomasza Patory, dziennikarza śledczego. Opowiada o procederze uśmiercania ludzi, na którym wzbogacali się medycy, zakłady pogrzebowe, a na końcu przedstawiciele prawa, którzy kryli winnych. Przybliża w swojej książce kulisy działań pracowników pogotowia, szpitali, dyspozytorów, a w późniejszym czasie także policji, prokuratorów i sędziów. Książka jest wstrząsająca, pisana bez taryfy ulgowej.
Olga przełamała mroczną tematykę i poleciła książkę Sylwii Ziętek, która z brutalnego świata przeniosła nas do świata sztuki. „Polki na Montparnassie” to opowieść o naszych rodaczkach, które nie mogły rozwijać swoich pasji i talentu w naszym kraju i zdecydowały się na emigrację do stolicy artystycznego świata. Do Paryża od czasów zaborów do końca II wojny światowej wyjechało blisko dwieście artystek. Niektóre żyły jak chciały osiągając sukces, inne zmagały się z biedą i wykluczeniem, umierały w nędzy lub żyły w cieniu znanych mężczyzn. Prawie wszystkie dziś uznane są za wybitne twórczynie, a ich dzieła są wyszukiwane przez kolekcjonerów. W książce znajdziemy nazwiska znane w świecie sztuki jak i te, które dopiero są odkrywane.
Zostając w kobiecym kręgu Olga poleca również książkę „Kobiety w pudełku”. Tematyka Kraju Kwitnącej Wiśni interesuje ją od czasów nastoletnich kiedy obejrzała „Czarodziejkę z księżyca”. Od tamtego czasu chętnie sięga po książki o Japonii. Karolina Bednarz w swoim reportażu ukazała inne oblicze japońskich kobiet. Postrzega je jako osoby pozbawione głosu, możliwości, perspektyw, zależne od patriarchatu, wychowywane w tytułowym pudełku, jak piękny kwiat na pokaz. Inni uczestnicy DKK zwrócili uwagę, że książka jest jednostronna i powiela niektóre mity, przedstawia kobiety będące w najgorszej sytuacji, ale nie jest obiektywna i nie pokazuje pozytywnych zmian jakie zachodzą w japońskim społeczeństwie.
Pani Ania też lubi książki opowiadające o losach kobiet umiejscowione w różnych okresach historycznych i bardzo poleca „Telefonistkę z ulicy Próżnej” Weroniki Wierzchowskiej. Jest to powieść z wątkiem kryminalnym w którym bohaterka z powodu ciekawości wpada w sam środek intrygi i niebezpiecznych zwrotów akcji. A wszystko dzieje się na tle warszawskiej ulicy, na której pojawia się elektryczność, a do pierwszych mieszkań trafiają aparaty telefoniczne.
Wątek kryminalny pojawia się też w powieści Remigiusza Mroza, którą przeczytał Krzysztof. Autor zaskakuje gdyż odchodzi od swojego ulubionego gatunku literackiego. W książce „Z pierwszej piłki” poznajemy historię jednego z klubów piłkarskich, który po klęsce stara się odzyskać dawny dobry poziom sportowy. Książkę dobrze się czyta, ale będzie bardziej fascynująca dla kibica, niż dla osoby, która piłką nożną się nie interesuje.
Wśród przeczytanych książek nie zabrakło też kryminałów. „Prawo matki” Przemysława Piotrowskiego to kolejna z cyklu książek o komisarzu Igorze Brudnym. Pojawiają się w nim nowi bohaterowie a także wątki porwania dziecka, handlu organami i desperackiej walki matki o uratowanie córki. Książka jest brutalna i chłodna ze świetnie skonstruowaną intrygą.
Inny kryminał, który czytali uczestnicy DKK to „Świąteczna mordercza gra” Alexandry Benedict. Jest napisany w stylu nawiązującym do książek Agathy Christie. Szybko się czyta, ale nie jest porywający.
Pani Bożenka wspomniała o książce „Sycylijskie Lwy” Stefanii Auci. Jest to powieść inspirowana wydarzeniami w osiemnastowiecznej Sycylii . Przedstawia życie sycylijskich rodzin, ich wzajemne zależności i mechanizmy, które doprowadziły do powstania mafii.
Zapraszamy do lektury książek polecanych przez Klubowiczów.
Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki, rozmowy tradycyjnie wędrowały w różnorodne rejony. Tym razem dyskusje zdominowały rozważania na temat przekazu kazań w kościele…i ich długości.
Tereska przedstawiła książkę pt.: „Chłopstwo. Historia bez krawata” Mateusza Wyżgi. Profesor Mateusz Wyżga jest historykiem, sołtysem w swojej rodzinnej wsi, działaczem społecznym. Napisał książkę o tym co mu w duszy gra, przedstawił codzienne życie chłopów, cykliczność natury. Książka jest gawędą o chłopstwie, której tłem jest biografia autora, archiwalia i inne materiały historyczne. Książka zawiera też poradnik jak stworzyć drzewo genealogiczne i odtworzyć historię miejscowości. Teresce bardzo podobała się książka i zachęcała zgromadzonych klubowiczów do przeczytania.
Ania zaproponowała zgromadzonym kolejną książkę Krogera Theodora „Stepy. Moja ojczyzna nad Donem”. Autor snuje opowieść o dramacie I wojny światowej i bohaterach wywodzących się z różnych grup społecznych i narodowości. Jedni bohatersko walczą i wojenna rzeczywistość staje się czymś powszednim, inni nie chcą mieć z nią nic wspólnego. Mimo zakończenia pierwszej wojny, na ukraińskich stepach rozgrywa się nadal wojna, tym razem narodowościowa. W tej rzeczywistości muszą się odnaleźć Aleksa i Johann. Czy będzie im dane być razem? Dowiecie się po przeczytaniu lektury, którą Ania serdecznie poleca.
Kasia podzieliła się opinią na temat książki „Byłam katolickim księdzem. Historia Ludmiły Javorovej, kobiety wyświęconej w Czechach” Tomasza Maćkowiaka. Biskup Kościoła rzymskokatolickiego – Felix Maria Davídek w 1970 roku wyświęcił na księdza kobietę, wcześniej zaś księżmi mogli zostać żonaci mężczyźni. Seminaria były w podziemiu a uczestniczenie w mszach zabronione. Poznajemy dzieje Kościoła czeskiego w XX w., a zwłaszcza jego funkcjonowanie od lat 50. Decyzje biskupa uznano za niepotrzebne jego jednak martwiły dalsze losy kościoła i dlatego podjął się tak desperackiego czynu.
Bożenka przeczytała książkę biograficzną o Zełenskim Wojciecha Rogacina. Inspiracją do przeczytania książki było spotkanie autorskie z panem Wojciechem, w którym Bożenka nie mogła uczestniczyć. Autor skupił się na najważniejszych wydarzeniach z życia Zełenskiego oraz ostatnich dwudziestu latach z historii Ukrainy. Prezydent jest przedstawiony jako artysta, biznesmen, polityk oraz mąż i ojciec. Autor jest korespondentem wojennym więc swoje spostrzeżenie opisał w bardzo obiektywny i rzetelny sposób.
Krysia oprócz cyklu z Joanną Chyłką Remigiusza Mroza, przeczytała „Prokuratora” Pauliny Świst. Jest to pierwszy tom cyklu Prokurator. Pani Paulina, jest prawniczką i pisze książki można powiedzieć „branżowe”, gdyż fabuła książek osadzona jest w sferach prawniczych. Główną bohaterką jest pani adwokat, której życie istotnie się zmienia poprzez zdradę męża i nieczyste sprawy przyrodniego brata. Stara się odreagować problemy w klubie, sporo pijąc i zaspakajając swoje żądze w towarzystwie nieznajomego mężczyzny. Wizyta w lokalu kończy się jeszcze większą ilością komplikacji spokojnego dotąd życia pani adwokat. W książce jest wiele scen seksu, romansu i sensacji, a także autorka nie szczędzi wulgaryzmów. Krysi książka nie przypadła do gustu, właśnie przez nadmiar przekleństw i seksu.
Krzysiek przeczytał powieść Delii Owens „Gdzie śpiewają raki”. Jest to historia dziewczyny z bagien pozostawionej samej sobie w wieku siedmiu lat. W książce poznajemy jej perypetie życiowe, rozterki i walkę o przetrwanie. W tym wszystkim jest też wielka pasja do zwierząt, a szczególnie do ptaków, wie o nich bardzo dużo i kolekcjonuje ich pióra. Jest to książka o ludzkich relacjach, zawodach miłosnych, przyjaciołach i ich braku, o miłości i zniechęceniu, a także o karze za niewierność. Czytając tę książkę, przyrodę chłonie się całym sobą, wydaje nam się, że również mieszkamy na bagnach, czujemy wilgoć ciągnącą od wody, mgłę i zapach wodorostów. Krzysztofowi jednak książka nie przypadła do gustu.
Lucynka zaproponowała książę pt. „Zbyt dumna, zbyt krucha” Alfonso Signorini. Książka skupia się na pokazaniu emocji i uczuć Marii Callas. Opowiada o śpiewaczce, która zdobyła serca wielu melomanów. Poznajemy jej życie od dzieciństwa do dorosłości, jej relacje z rodzicami, siostrą oraz z partnerami życiowymi. Celem życiowym Callas był śpiew, który notabene przyniósł jej sławę, pieniądze, a także wiele kłopotów. Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o Marii Callas Lucynka zaprasza do lektury, jej książka podobała się bardzo.
Teresce podobały się książki z serii „Dziedzictwo von Becków” Joanny Jax. Jest to powieść historyczna składająca się z dwóch części. Saga o rodzinie von Becków jest wielowątkowa, osadzona na przestrzeni wielu lat i w różnych miejscach na świecie. To wciągająca powieść o miłości Polki i Niemca, którzy poznali się przed wojną w Gdańsku. Losy ich, z wiadomych powodów, i ich potomków są zawiłe, skomplikowane i nie zawsze szczęśliwe. Książka dostarcza czytelnikom wielu wrażeń, trzyma w napięciu i niepewności o losy bohaterów do ostatnich kart powieści.
Pierwsze spotkanie w lutym, rozpoczęliśmy od rozmowy o wydarzeniach na świecie. Trzęsienie ziemi w Turcji i Syrii oraz wojna w Ukrainie zaprzątają nasze głowy i zastanawiamy się co jeszcze przyniesie nam czas, ponieważ tyle tragedii dzieje się Ziemi.
Jako pierwsza zabrała głos Krystyna i przedstawiła książkę „Wędrówka dusz” Michaela Newtona. Tematem książki jest reinkarnacja, stanowi zapis seansów hipnotycznych doktora Michaela Newtona. Opowiada o nastawieniu do śmierci i o tym, że nie jesteśmy na ziemi tylko raz, ale odradzamy się w innych postaciach. Książka wywołała wiele kontrowersji, jedni uważają że tak może być a inni, że to bajanie i science fiction.
Tereska przeczytała książkę Olgi Tokarczuk „Empuzjon”.To pierwsza książka napisana przez noblistkę po otrzymaniu nagrody. Jest to książka złożona o wielu warstwach. Fabuła jest spokojna i nieśpieszna ale książka nie jest nudna. Książkę można rozpatrywać na różne sposoby. Widzimy w niej wołanie o tolerancję i napiętnowanie wobec odmienności. Zastanawiające jest tylko dlaczego znajduje się w niej tyle szowinistycznych wypowiedzi.
Ewa i Lucynka przeczytały książkę Pera Pettersona pt.: „Nie zgadzam się”. Jednak każda z nich zwróciła uwagę na coś innego. Lucynka opowiadała o traumie dzieci, które były maltretowane przez ojca, Ewa zwróciła uwagę na przyjaźń między chłopcami, którzy jako dzieci sobie pomagali i spotkali się po latach właściwie jako obcy sobie ludzie. Obie natomiast stwierdziły, że to dobrze napisana i bardzo smutna powieść.
Jola jest w trakcie czytania sagi rodu Petrycych, składającej się z pięciu tomów, Mirosławy Karety. Jest to opowieść o losach krakowskiej rodziny. Fabuła rozpoczyna się podczas wojny, gdy Polka i Niemiec zakochują się w sobie. Dalsze losy rodziny ciągną się podczas czasów PRL-u i przemian lat dziewięćdziesiątych. Książka trzyma w napięciu, pokazuje moralne rozterki bohaterów. Autorka w mistrzowski sposób łączy skomplikowane koleje życia rodziny, miłość i wielką historię.
Tereska poleciła nam książkę „Akwarium. Opowieść o związku literatów polskich w PRL-u” Tomasza Potkaja. Jeśli interesują cię sylwetki pisarzy i historia związku literatów to jest to książka dla ciebie. Autor wykonał tytaniczną pracę zgłębiając archiwa związku, dokumenty ze zjazdów i debat, a także poznał relacje samych pisarzy. Związek reaktywowano po drugiej wojnie światowej i miał on niewiele wspólnego ze swoim poprzednikiem z roku 1920. Przede wszystkim miał być kuźnią talentów, osoby te miały docenić możliwość rozwoju i pisania w nowej rzeczywistości.
Danusia zaproponowała książkę „Nie ma nieba” Jolanty Kosowskiej. Możemy zadać sobie pytanie lekarz to zawód czy powołanie? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Pani Jolanta – autorka pisząca sercem, dająca czytelnikowi dużą porcję emocji. W książce poznajemy opowieści o lekarzach ich rozterkach osobistych i zawodowych, o ich odpowiedzialności i empatii dla pacjentów. Okazuje się, że niektóre relacje pacjent – lekarz bywają bardzo osobiste. Książka jest poruszająca i warta przeczytania.
Bożenka zachwyciła się książką „Ostatnie lata polskich Kresów” Sławomira Kopra i Tomasza Stańczyka. O książce mogliście przeczytać w poprzedniej notatce, to doskonale napisana książka, przybliżająca nam znane i nieznane fakty z życia tamtejszych ludzi. Dodano również wiele ciekawych zdjęć.
Ania zaproponowała książkę z serii „Miłość, namiętność, pożądanie” Danki Braun. Cykl ten składa się z sześciu części. Jest to romans przystojnego chirurga i przeciętnej urody księgowej. Historia pełna perypetii i emocjonalnych zawirowań. Książka raczej dla pań.
To tyle na dzisiaj, kolejne opinie recenzentów już podczas kolejnego spotkania DKK.
Kolejne styczniowe spotkanie rozpoczęliśmy od informacji o spotkaniach, które odbędą się w najbliższym czasie w naszej bibliotece. Następnie rozdałam książki do przeczytania, które zamówiłam od koordynatora wojewódzkiego. Do naszego Klubu dołączyła również kolejna osoba.
Danusia zaproponowała książkę „Szepty kamieni. Historie z opuszczonej Islandii”, autorami są Berenika Lenard i Piotr Mikołajczak. Islandia to przyroda, która jest przyjacielem nie tylko Islandczyków. Nie jest to typowy przewodnik po regionie, to również opowieści o ludziach. Znajdziemy tutaj także historię, mity czy rozmowy z mieszkańcami. Książka zawiera piękne fotografie. Lektura zachęca do odwiedzenia tego regionu.
Tereska opowiedziała nam o książce „Kobiety z obrazów” Małgorzaty Czyńskiej. Książka przedstawia kobiety, które są pokazane na obrazach, dowiadujemy się wiele o ich życiu. Poznajemy również malarki i ich życie, pikantne szczegóły z artystycznego życia codziennego malarzy i ich muz. Ciekawa podróż przez najważniejsze doświadczenia wybitnych malarzy i malarek.
Jola zaprezentowała „Dom orchidei” Lucindy Riley. Julia to pianistka, która przeżyła tragedię, ponieważ straciła męża i synka. Nie może podnieść się po tej traumie i przestaje grać. W pewnej posiadłości poznaje mężczyznę. Nie żywi do niego większych uczuć, ale słucha jego opowieści. Przez te historie dowiaduje się wiele o swoim życiu. Co jeszcze spotka ją w życiu, czy zacznie znowu grać i jak potoczą się jej losy dowiecie się po przeczytaniu książki.
Lucynka przeczytała „Storm” Anny Wolf. Summer, to kobieta boleśnie doświadczona przez życie, samotnie wychowuje syna. Wraca w swoje rodzinne strony i tam spotyka ojca dziecka. Były partner nie wie o istnieniu chłopca, sam zaś preferuje życie bez zobowiązań. Gdy dowie się o istnieniu syna, jego życie ulegnie zmianie. Czy okaże się odpowiedzialnym człowiekiem, czy zaakceptuje dziecko i dopuści do głosu serce, które ciągle kocha byłą partnerkę?
Danusia zachęcała do przeczytania książki Grażyny Gołuchowskiej „Na Kubie nikt nie czeka na śnieg”. Autorka w swojej powieści zabiera nas w niezwykłą podróż po Kubie. Opisuje ją w taki sposób, że wręcz namacalnie czujemy, że tam jesteśmy. To nie tylko piękne miejsca dla turystów, ale także biedni ludzie i zaniedbane miasta. To historia o ludziach samotnych, poszukujących miłości. Czy ją znajdą? Zachęcam do czytania.
Krzysztof zachwycił się książką „Papierowe marzenia” Richarda Paula Evansa. Jest to opowieść o młodym chłopaku, który wraz z ojcem prowadzi firmę drukarską. Ojciec chce dla syna innej przyszłości, on natomiast chce postępować według swoich zasad. Czy wybrał odpowiednich przyjaciół i dziewczynę? Czy może należy liczyć się ze zdaniem ojca i przemyśleć to co mówi? Jest to rozszerzona przypowieść o marnotrawnym synu w wersji współczesnej. To piękna i chwytająca za serce opowieść o drugiej szansie i miłości.
Bożenka była zachwycona książką „Muzyka ciszy” Andrea Bocelliego. Autor jest znanym artystą, świetnym tenorem i od takiej strony go znamy. W książce poznajemy go już jako dziecko, dowiadujemy się dlaczego stracił wzrok i wchodzimy z nim w jego „muzykę ciszy” czyli wewnętrzne życie autora, wrażliwego, uczuciowego, poznajemy jego życie, rozterki, pragnieniami, aż w końcu karierę.
Ewa zaczytywała się powieścią „Sierota z Warszawy” Kelly Rimmer. Historia umieszczona w czasie wojny, ludzie walczą o zachowanie swojej godności. Roman wraz z rodziną trafia do getta i w okropnych warunkach stara się przeżyć i ocalić najbliższych. Emilia straciła wszystko, ale też poznała co to jest bezinteresowna pomoc. Los stawia ich sobie na drodze i pokazuje im czym jest miłość, choć wydaje się, iż jest ona niemożliwa. Czasy są trudne, a los wystawia ich wciąż na próbę. Walczą w powstaniach – warszawskim i w getcie. To dobra i wzruszająca powieść.
Tereska zaprezentowała nam książkę „Akuszerka z Sensburga” Katarzyny Enerlich. Stanisława mieszka w Puszczy Białej zbiera zioła i chce być pielęgniarką. Nagle umiera jej mąż, a na świat przychodzi jej córka Marianna. Kobieta musi zmienić swoje plany, propozycja wiejskiej zielarki daje jej szansę na nowe życie. Pod okiem wiejskiej babki doskonali się w zielarstwie i zostaje akuszerką. Kiedy nowi sąsiedzi mówią jej o Sensburgu, bez wahania wyjeżdża tam, by pełnić swoją posługę. Okazuje się, że niedaleko Sensburga, w klasztorze, poszukują zielarki i akuszerki. Stanisława podróżuje a życie co rusz dostarcza jej nowych doznań.
Polecamy książki, które dostarczyły naszym recenzentom wielu doznań i emocji. Czekamy na następne propozycje. Kolejne spotkanie już na początku lutego.
Za nami grudniowo-styczniowe spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki
Był to dobry moment na krótkie spotkanie z Dyrektor Izabelą Bochińską, która opowiedziała o najciekawszych wydarzeniach w bibliotece w ciągu minionych 12 miesięcy, a także o planach na 2023 rok. Jak na spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki przystało, podzieliła się również refleksjami na temat książki, którą skończyła czytać – „Gdzie śpiewają raki” autorstwa Delii Owens, zwróciła uwagę na niezwykle plastyczne opisy natury, na tle których rozgrywa się życie głównej bohaterki. Opowieść jest poruszająca i wielowątkowa. Znajdziemy w niej dobro, miłość i radość życia, ale też bezwzględność, brutalność, wykluczenie społeczne. Książka opowiada o emocjach, dojrzewaniu i jak wiele możemy osiągnąć jeśli skorzystamy z wyciągniętej ku nam pomocnej dłoni. Jest w niej też wątek kryminalny. Powieść wydana kilka lat temu, nieco zapomniana, jest obecnie bardzo chętnie czytana za sprawą adaptacji filmowej.
Nie zabrakło chwili refleksji i wspomnień o Emilianie Kamińskim – aktor teatralny, filmowy, założyciel „Teatru Kamienica”. Na spektaklach w Teatrze bywali m.in. uczestnicy spotkań DKK. Kilka lat temu w ramach „Kobiecego wieczoru” gościliśmy żonę pana Emiliana – Justynę Sieńczyłło, opowiadała między innymi o pasjach swojego męża, miłości do teatru i do ludzi. Dalsza część spotkania również krążyła wokół filmu. 15 grudnia w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Wołominie, odbył się pokaz filmu „Abel, twój brat”. Gościem specjalnym był Henryk Gołębiewski, który debiutował w tym filmie. Film wyreżyserował Janusz Nasfeter – bratanek Stefana Nasfetera przedwojennego producenta filmowego i jednego z bardziej zasłużonych mieszkańców Wołomina. Polecamy biografię „Zygzakiem przez życie”, zbiór wywiadów z aktorem, jego rodziną i znajomymi, które zebrał jego przyjaciel Tomasz Solarewicz.
Tereska wspomniała o reportażach Sławomira Kopra, w ten sposób przenieśliśmy świat ekranu na kartki książek. „Szokujące tajemnice autorów lektur szkolnych” polecane przez Tereskę wywołały gorącą dyskusję. Zdania na temat tej książki były podzielone. Członkowie Klubu rozważali jakie znaczenie dla odbioru literatury mają sekrety autorów, nieraz wstydliwe i uznali, że warto pokazywać twórców z bardziej ludzkiej, nieidealnej strony, ale należy to robić z wyczuciem. Książki autorstwa pana Kopra cieszą się popularnością wśród uczestników DKK, szczególnie tytuły dotyczące życia elit i artystów w PRL. Ewa również wybrała z bibliotecznej półki wspomnienia, tym razem spisane przez Jana Gebethnera. Pochodził z rodziny księgarzy i wydawców literatury polskiej. Jego opowieść obejmuje początek wieku XX aż po moment odzyskania niepodległości i nosi tytuł „Młodość wydawcy” i jest zapisem wydarzeń z życia autora, na tle burzliwej historii. Losy wydawnictwa i wielkie postacie polskiej literatury tworzą drugi plam opowieści. Warto sięgnąć po tę pozycję.
Ania przeczytała i poleca kolejną pozycję literacką związaną ze wspomnieniami i historią, znaną już niektórym członkom Klubu, powieść autorstwa Kelly Rimmer „Sierota z Warszawy”. To opowieść o realiach życia osieroconego dziecka w czasie II wojny światowej. Miejscem akcji jest Warszawa. Pięknie napisana książka, wstrząsająca ale też dająca nadzieję. Dla Joli była zbyt przejmująca i nie była w stanie dokończyć lektury.
Tereskę zafascynował zbiór wspomnień o wybitnych polskich twórcach literatury. Książka zawiera nieznane dotąd listy, świadectwa, dokumenty, a także relacje osób najbliższych i nosi tytuł „Wypominki”, autorstwa Joanny Siedleckiej. Książka ma dość swobodny styl, jest bardziej gawędą niż zbiorem biografii. Z literatury współczesnej Ania wybrała „Bagno” Przemysława Piotrowskiego. To już 5 tom cyklu o pracy komisarza Igora Brudnego. Akcja książki rozpoczyna się od brutalnego morderstwa transmitowanego na żywo. Ania przeczytała kilka cytatów, które wskazują na to, że książka to nie tylko fikcyjna historia kryminalna ale i opowieść o współczesnej Polsce. Ewa przeczytała „Też tak mam” Magdaleny Kostyszyn i uważa, że książka powiela znane fakty, opinie, nie wnosi niczego nowego, mimo że porusza tematy obecne w codziennym życiu Polek. Spotkanie zakończyliśmy wierszem „Mimo wszystko”, który w swoich zapiskach odnalazła Ewa, a przeczytał Krzysztof. Niestety nie udało nam się ustalić autora, ale warto pamiętać o jego przesłaniu każdego dnia
„kochaj mimo wszystko”.
———————-
Pierwsze spotkanie w nowym roku rozpoczęliśmy od rozmów na tematy organizacyjne. Po tym zaczęliśmy rozmowę na temat książek. Tak się niechcący stało, że książki oscylowały wokół chorób i historii.
Pierwsza zabrała głos Ania. Zaproponowała książkę pt. „Kiedyś mnie kochałeś” Michaels Corinne. To bardzo emocjonująca książka. Główna bohaterka – Serenity wychowywała się na farmie hipisowskich rodziców. W szkole poznała Bryce’a, miłość swojego życia. Kochali się bardzo, zamierzali iść na studia na tym sam uniwersytet – ona na medycynę, on na architekturę. Los im jednak nie sprzyjał i z powodów rodzinnych Serenity musiała zmienić plany, chłopak tego nie rozumiał i z nią zerwał. Tak powstaje trauma i nieumiejętność zaufania mężczyznom. Uważa, że miłość to luksus, na który nie możemy sobie pozwolić. Czy znajdzie się mężczyzna, który to zmieni?
Kolejna polecaną książką przez Anię jest powieść Anety Krasińskiej „Nauczycielka z Getta”. Jest to pierwsza część cyklu, którego akcja rozgrywa się w Łodzi. Przed wybuchem wojny młoda nauczycielka Laura zaręcza się z Dawidem, chłopakiem o żydowskich korzeniach. Wojna zmienia wszystko. Do getta zostaje zabrana matka Dawida i jego bracia. Wkrótce również żołnierze przychodzą po Dawida i mordują rodziców Laury. Po silnych emocjach, dziewczyna traci dziecko. Gdy dowiaduje się, gdzie przebywa mąż postanawia dobrowolnie przenieść się do getta. Stara się żyć normalnie, choć raczej stwarza pozory tej normalności i uczy żydowskie dzieci.
Tereska zachęcała nas do przeczytania książki „Ostatnie lata polskich Kresów” Sławomira Kopra i Tomasza Stańczyka. Kolejna po Lwowie i Wilnie, tym razem książka o Kresach. Autorzy przedstawili mnóstwo ciekawych historii związanych z tymi terenami. Obok ważnych wydarzeń historycznych pokazali znane i mniej znane osoby, które mieszkały, bądź odwiedzały te strony. Książka zilustrowana kolorowymi i czarno-białymi fotografiami. Następna książka, którą zaciekawiła nas Tereska to „Zanim wystygnie kawa” Toshikazu Kawaguchi. W małej bocznej uliczce w Tokio znajduje się niewielka kawiarnia, w której oprócz wypicia kawy można też przenieść się w czasie i wrócić nim ona wystygnie. Są to cztery wzruszające historie. Poznajemy tu losy bohaterek, z których każda miała swój powód by przenieść się w czasie. Te opowiadania, chociaż każde o czymś innym, to łączą się w jedną całość. Całość mówi o relacjach między ludzkich, miłości, nadziei, niewykorzystanych szansach, stracie ale i nieumiejętności zaakceptowania obecnego stanu życia.
Danusia, przyniosła własna książkę pt. „Twarze Marilyn Monroe” napisaną przez Sarah Churwell. Autorka postanowiła pokazać prawdziwą twarz aktorki, jej życie, koligacje i tajemnicza śmierć. Na temat Marilyn Monroe napisano już wiele, jednak te informacje są ze sobą sprzeczne. Churwell stara się wyłuszczyć prawdę. Powołuje się na różne teksty, źródła i cytaty. To kopalnia wiedzy, pokazuje aktorkę w codziennym życiu, próbuje uchwycić jej różne twarze. Danusia jednak nie była tą książka zachwycona.
Po dłuższej nieobecności zawitała do nas Olga i zaproponowała książkę pt. „Jak wytresować lorda. O elitarnych szkołach z internatem” Alexa Rentona. Autor pokazuje edukację i wychowanie dzieci w angielskich publicznych szkołach z internatem. Renton, sam wychowanek, Eton, poświęcił trzy lata na to, by w swojej książce przedstawić kulisy działania tych szkól. Pokazał świat angielskich wyższych sfer, dzięki czemu pomógł zrozumieć sposób bycia i myślenia brytyjskich elit oraz genezę kształtowania niektórych typowych dla nich cech.
Ewa przeczytała „Grzechy kardynalne” Andrew M. Greeley. Jest to wciągająca i poruszająca książka. Pokazuje świat katolickich księży. Jest to opowieść obyczajowa o charakterze dokumentalnym, dlatego że wzięła swoje źródło z prawdziwych historiach. Autor pokazuje nam duchownych z powołania i karierowiczów, rozterki i zaniedbania bądź zaniechania księży. Pokazuje układy wewnątrz kościoła. Jest to otyle prawdziwa historia, gdyż napisał ją duchowny.
Krzysztof zaprezentował nam „Cenę naszych marzeń” Wrightona Thompsona. Książka zawiera fakty o gwiazdach sportu. Dowiadujemy się o pracy i życiu takich sportowców jak: Michael Jordan, Lionel Messi, Muhammad Ali czy Tiger Woods. Dowiadujemy się ile wyrzeczeń kosztowało ich bycie na topie, często poświęcili relacje rodzinne, by się wybić. Krzysztof poleca tę książkę.
Bożenka zachęcała nas do przeczytania książki Jarosława Kurskiego „Dziady i dybuki”. Do tej pory nazwisko Kurski kojarzyło się tylko z jednym Polakiem, okazuje się, że jest jeszcze wspaniały pisarz. W książce Jarosław Kurski ujawnia korzenie rodziny swojej matki Anny. Poszukiwania doprowadziły go do żydowskich korzeni, które ukrywała prze nim matka i babka. Profesorowie Ehrlich, Parnas, Syrkusowa, reżyser Edward Żebrowski, brytyjski historyk Namier, to osoby których rodowody wywodzą się od najstarszego ich przodka, Jakuba. Autor wspomina o innych członkach rodziny pomordowanych w obozach zagłady, powstańcach warszawskich, żołnierzach walczących we września 1939 r. czy pod Monte Cassino. Kurski odkrywa stare metryki, listy, pamiątki a także odnalazł żyjących członków rodziny rozrzuconych po całym świecie. Napisanie tej książki nie było łatwe, ponieważ autor napotykał na niechęć do opowiadania o trudnych czasach, bohaterowie woleli wyprzeć traumatyczne chwile ze swojego życia.
„Neurolożka. Piękny umysł, który się zgubił” Barbary K. Lipskiej i Elaine McArdle to kolejna propozycja Bożenki. Barbara Lipska to wybitna, uznana w świecie, neurolożka, mieszkająca w USA, specjalizująca się w chorobach psychicznych. Okazało się, że zachorowała na raka mózgu, którego objawy przypominały schizofrenię i demencję. Choroba postępowała bardzo szybko, w pewnym momencie doktor straciła kontakt z rzeczywistością, rodzina i współpracownicy byli przerażeni tym faktem i nie mieli nadziei na wyzdrowienie. Stało się jednak inaczej nie dość, że neurolog wyzdrowiała to jeszcze jej mózg zapamiętał wszystko to co się z nią działo podczas choroby. W ten oto sposób powstała książka „Neurolożka”.
Grudniowo-mikołajkowe spotkanie rozpoczęliśmy od miłych rzeczy, czyli drobnych upominków.
Po wymianie wrażeń rozpoczęliśmy nasze „zapasy” z książką.
Pierwsza zabrała głos Jola, przeczytała książkę pt. „Jedwab” Penny Jordan. Fabuła książki rozgrywa się w Anglii na przestrzeni lat 1929-1941. Opowiada o siedemnastoletniej dziewczynie, która staje się kobietą, żoną w trudnym małżeństwie i matką. Uwikłana w ambicje swojej babki nie może pójść na studia artystyczne, choć jest bardzo utalentowana. Życie w arystokratycznym środowisku, młodzieńcze namiętności, które kładą się cieniem na losach bohaterki i zmuszają do niechcianych wyborów. W ciekawy sposób autorka przedstawiła ówczesne elity na tle rodzącego się faszyzmu. Nie jest to typowy romans, raczej losy kobiety na tle wydarzeń wojennych i codziennego życia.
Lucynka poleciła nam książkę pt. „Dywan z wkładką” Marty Kisiel. Jest to komedia kryminalna. Rodzina Trawnych postanawia porzucić życie w mieście i przenieść się na wieś, jednak wiejska sielanka wygląda nieco inaczej niż sobie wymarzyli. Dom wymaga wykończenia i dużego nakładu pracy nowych właścicieli, Internet pozostawia wiele do życzenia i sąsiedzi też. Jak by tego było mało przyjeżdża mamusia i wprowadza swoje rządy. To właśnie przez Mamusię i wymyślony przez nią jogging przy pobliskim dzikim wysypisku odpadów niebezpiecznych Tereska wraz ze swoją teściową znajdują dywan z wkładką. Sęk w tym, że ów dywan jeszcze nie tak dawno stał u nich w garażu. Panie postanawiają w tajemnicy przed wszystkimi poprowadzić śledztwo… Co z tego wyniknie? Przeczytajcie książkę.
Krzysztof zaproponował książkę pt. „Jak człowiek staje się mordercą. Mroczne opowieści psychiatry sądowego”, autorstwa Richarda Taylora. Książka przeznaczona jest dla osób, które interesują się psychiatrią, medycyna sądową lub psychologią morderstw. Zadaniem tej książki jest pokazanie, co dzieje się w umyśle człowieka, który dokonuje zbrodni, a przede wszystkim co możemy zrobić i jak wpłynąć na człowieka, by nie dokonał zbrodni w przyszłości. A także „jak odczytywać znaki zdradzające, że mamy do czynienia z potencjalnym zabójcą”.
Tereskę zachwyciła książka pt. „Polki na Montparnassie” Sylwii Zientek. Książka ukazuje losy niezwykle utalentowanych malarek, o których nie wspominano w szkole, jako o wybitnych twórcach malarstwa. Dopiero teraz wiele osób dowiaduje się kto to jest Mela Muter czy Anna Bilińska. Autorka nie tylko opisuje problemy, z jakimi zmagały się malarki, ale również idealnie wprowadza do świata bohemy artystycznej osoby, które do tej pory nie miały aż takiej styczności z tą tematyką.
Ania zaproponowała książkę pt. „Siedem wieków śmierci” Richarda Shepherda. Książka opowiada o umieraniu. Autor uporządkował wybrane przez siebie historie w taki sposób, aby czytelnik przeszedł przez cały cykl życia. Pierwsze rozdziały dotyczą tajemniczych i niezwykłych przypadków śmierci dzieci, następnie młodzieży a na koniec osób starszych. Książka pokazuje i jednocześnie uświadamia wyrazistość słów „nie znasz dnia ani godziny”. Raczej dla osób o silnych nerwach.
Bożenka podzieliła się refleksją na temat książki „Frida. Życie i twórczość Fridy Kahlo”, napisana przez Hayden Herrera. Poznajemy bogate i fascynujące życie artystki, które było okupione cierpieniem, nieszczęśliwą miłością i trudami życia codziennego. Autorka przechodzi przez najważniejsze wydarzenia z życia malarki, czytamy listy Fridy, dowiadujemy się, jak wyglądały jej relacje z bliskimi, jej romanse i zaangażowanie polityczne. Ta biografia jest o tyle cenna, że możemy zapoznać się również z wieloma ilustracjami przedstawiającymi zarówno obrazy Fridy, jak i jej codzienne życie. Dużo dowiadujemy się o sztuce malarki dlatego łatwiej nam ją zrozumieć.
Nasze rozważania rozpoczęliśmy od książki „Serce z szuflady” zaproponowanej przez Anię. Autorką tej książki jest Agnieszka Jeż. Jest to pierwszy tom książki z cyklu „Dom pod trzema lipami”. Bohaterką powieści jest Klara, którą przed ślubem zostawia narzeczony Paweł. Jest to fatum Majewskich, ponieważ żadna z kobiet w tej rodzinie nie wyszła za mąż. Po śmierci babci, Klara wyjeżdża do Krakowa, by zająć się jej mieszkaniem. Dziewczyna chce uprzątnąć mieszkanie i sprzedać je bądź wynająć. Podczas sprzątania okazuje się, że owo mieszkanie skrywa wiele sekretów. Jak potoczą się losy Klary, zainteresowane osoby dowiedzą się po przeczytaniu trzech tomów powieści.
Kolejną polecaną przez Annę książką jest „Tajemnice Fleat House” Lucindy Riley. Jest to kryminał, w konwencji podobny do książek Agathy Christie. Akcja powieści toczy się w prywatnej szkole, gdzie ginie jeden z uczniów a następnie kolejna osoba związana ze szkołą. Sprawę prowadzi młoda pani detektyw Jazz Hunter. Dociekanie prawdy jest trudne ponieważ każdy coś ukrywa, Hunter zdaje sobie sprawę, że nie będzie to łatwe śledztwo a walka z własnymi demonami w tym nie pomaga.
Danusia polecała książki Jolanty Kosowskiej pt. „Moje włoskie wesele” i „Deja vu”.
„Deja vu” to książka o miłości, która nawet po śmierci nie przemija, a niespokojny kochanek nawiedza mieszkanie, które wcześniej zamieszkiwał z ukochaną. Świadkiem tego wszystkiego jest nowy lokator, który nie do końca wie czy to co słyszy i czuje to prawda czy chora psychika. W powieści wielokrotnie powraca stwierdzenie: „Nie wierz temu co widzisz i słyszysz. Najważniejsze jest to, co się czuje”. Czy to dobra życiowa porada czy może przepis na szaleństwo?
Poza tym autorka pięknie opisuje Wenecję, przez co staje się ona jedną z bohaterek książki.
„Wielkie włoskie wakacje” to podróż do klimatycznych miejsc, które przemierzamy wraz z bohaterkami książki. Autorka wprowadza nas w uroki włoskich uliczek, zaułków i placyków którymi spacerujemy. Pisarka stworzyła piękną historię z niesamowitą atmosferą otoczoną włoskim klimatem, tajemnicą, malarskimi pejzażami i historią zwiedzanych miejsc.
Tereska poleciła nam książkę Sławomira Kopra „Sekretne życie autorów lektur szkolnych. Nie tacy święci jak ich malują”. Jest to zaprzeczenie biografii o jakiej myślimy. Książka zawiera wiele smaczków na temat życia wybitnych osobowości. Poznajemy ich słabości i ułomności ale przez to nie myślimy o nich gorzej, po prostu zdajemy sobie sprawę, że byli tacy jak my. Autor odsłania te wątki z życia, które nie ukazały się w oficjalnych biografiach. Obnażył ich życie przed światem pokazując zdrady, nadużywanie alkoholu, fobie z którymi się borykali, prawdziwą miłość i miłość nieodwzajemnioną różnice poziomu intelektualnego małżonków, małżeńskie zdrady. Skandale obyczajowe, kontrowersyjne związki, problemy psychiczne a także próby samobójcze. Tereska zaproponowała także książkę Mariusza Szczygła „Projekt prawda”. Jest to swoisty kolaż na, który składają się miniatury z życia autora oraz innych poznanych przez niego ludzi i powieść z 1959 roku „Portret z pamięci” zapomnianego dziś pisarza, Stanisława Stanucha.
Tereska pochyliła się nad tetralogią Magdaleny Kawki „Lwowska odyseja”. Przenosimy się w czasie do pierwszej połowy XX wieku, na wschodnie tereny Rzeczpospolitej Polskiej. Główna bohaterka Lilka, wraz z koleżankami zdaje maturę. Nie wie jednak, że dużo trudniejszy egzamin z życia przed nią. Rozpoczyna się wojna a wraz z nią wywłaszczenia, łapanki i wywózki na Syberię. Młoda dziewczyna stara się odnaleźć w tej trudnej rzeczywistości, jak godnie żyć skoro przyjaciele przechodzą na stronę wroga. Komu można zaufać? Rodzina Lilki nie raz zmierzy się z trudami życia podczas wojny a Lilka z beztroskiej nastolatki stanie się młodą kobietą walczącą o wolność. Dalsze tomy pokazują życie rodziny po wojnie i jej zmagania z życiem, czekanie na bliskich po wojnie, przesiedlenie w nieznane miejsce i starania by ułożyć swoje życie na nowo, ale też zmagania ze starymi demonami, które nie dają spokojnie żyć.
Lucynka przeczytała „Zostaw ten świat pełen płaczu“ DeSales Harrison. To wciągająca opowieść o miłości i przebaczeniu. Jest to historia Daniela, głównego bohatera, przedstawiona w formie listów do pewnego duchownego. To fascynująca, emocjonalna i tajemnicza powieść psychologiczna.
Jola zapoznała nas z książką „Lato w pensjonacie pod Bukami”. Książka składa się z dziesięciu rozdziałów. W każdym z nich występują inni bohaterowie i każdy z nich napisany jest przez inną autorkę. Pięknie opisana jest przyroda występująca wokół pensjonatu jak i sam pensjonat. Jest to idealna lektura na leniwe dni, takie które właśnie nadeszły. Można oderwać się od dnia codziennego i pozwolić sobie na relaks.
Krzysztof przeczytał książkę – „Onyszkiewicz. Bywały szczęśliwe powroty. W rozmowie z Włodzimierzem Nowakiem i Violettą Szostak”. Bohater tej książki doświadczył w swoim życiu wiele, nie wszystkie powroty były szczęśliwe. Dwie żony nigdy nie wróciły ze swoich wypraw, natomiast jemu szczęśliwie udawało się wracać ze swoich wojaży do trzeciej żony. Opowiada o dotychczasowym życiu, o swoich pasjach, karierze w polityce, ale też i o życiu codziennym.
Nasze październikowe spotkanie rozpoczęliśmy od wrażeń związanych z filmem Johnny, ponieważ nie wszyscy obejrzeli ekranizację życia księdza Jana Kaczkowskiego, to mogliśmy opowiedzieć pokrótce fabułę i odnieść się do zawartych w niej treści. Kolejną omawianą przez nas sprawą, było spotkanie, z panią Agnieszką Pruską autorką kryminałów, które zostało sfinansowane ze środków DKK. Spotkanie należało do udanych, autorka w formie prezentacji opowiedziała o swojej twórczości a następnie zgromadzone osoby zagrały w grę kryminalną przeprowadzoną przez panią Agnieszkę. Trzeba było wykazać się nie lada wiedzą, żeby odgadnąć kto może być zabójcą. Pani Pruska czuwała nad całością i nasi „inspektorzy” dzielnie sobie radzili w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych.
Następnie nadszedł czas recenzowania przeczytanych przez nas lektur.
Jako pierwsza zabrała głos Danusia proponując książkę pt.: „Witkacy i reszta świata” autorstwa Tomasza Bocheńskiego. Jest zbiór esejów w przeważającej większości poświęcony Witkacemu, choć też poznajemy innych pisarzy. Autor pokazuje przyczyny zachowań i wyborów życiowych Stanisława Ignacego Witkiewicza. Nawiązuje do postawy duchowej Witkiewicza. Ukazuje nam artystę poszukującego swojego ja, osobę która głęboko przeżył samobójstwo narzeczonej, a później wydarzenia związane z wojną, podczas której opowiedział się po stronie Rosji. To wszystko wpłynęło na jego psychikę, przepajało go czarnowidztwo, demonologia, cierpiętnictwo, metafizyczne poszukiwania, niepokoje w rozmyślaniach nad światem, narkotyczne wizje, autoironia, lekceważenie codzienności, erotomania.
Danusia zaproponowała książkę „Pomiędzy siostrami” Kristin Hannah. To książka nie pozbawiona emocji. Książka o tematyce rodzinnej, poplątanych relacjach o trudnym dzieciństwie, o okresie dorastania, dorosłym życiu, samotności, o szukaniu miłości i własnego miejsca na ziemi. Danusi książka bardzo się podobała.
Tereska poleciła książkę „Projekt prawda” Mariusz Szczygła. Uważa, że jest to bardzo ciekawy eksperyment literacki. Motywem przewodnim jest poszukiwanie prawdy, tego co ona znaczy i co to jest prawda. Autor poszukuje jej poprzez rozmowy z napotkanymi przypadkowo ludźmi. W części swojej książki reportażysta zamieścił powieść Stanisława Stanucha, pokazując w ten sposób co dla kogo jest prawdą, co jest dla kogo jest najważniejsze.
Jola zaprezentowała pierwszą część trylogii Izabelli Frączyk Stajnia w Pieńkach pt.: „Koncert cudzych życzeń”. Książka opowiada o Magdzie, która można powiedzieć, że ma wszystko i jest szczęśliwa aż do momentu, gdy w ich progu z walizkami staje teściowa. Główna bohaterka odziedzicza także stajnię w Pieńkach. Okazuje się, że miejsce to podupadła i zadłużona ruina z kilkoma końmi. Magda traci pracę a teściowa ma potworne długi. Co teraz. Czy spadek po babci to prezent od losu, który pozwala zacząć wszystko od nowa? Jak potoczą się losy Magdy, która nie ma zbyt wielu funduszy na wyremontowanie stadniny? Czy Tomek zrozumie, że bycie podporządkowanym maminsynkiem nie sprzyja relacjom z żoną? Czy poznani w Pieńkach ludzie staną się dla kobiety prawdziwymi przyjaciółmi.
Krysia przeczytała nową książkę Grzegorza Kalinowskiego „Odzyskany 46”. Autor zabiera nas na tereny Ziem Odzyskanych, które nie tylko pokazują obraz wojny, zniszczeń, zabójstw, samobójstw, ale również obraz po jej zakończeniu. Komisarz Wincenty Rybski znany już z Granatowego 44, tym razem nie jest tylko ścigającym ale też ściganym. Nie jest również głównym a śledczym, ale jedynie asystuje Tomaszowi Jungowi. Ich zadaniem jest schwytanie nazisty – zbrodniarza. Jak zakończy się śledztwo i komu zależy na schwytaniu Rybskiego, dowiecie się po przeczytaniu książki.
Bożenka przeniosła nas, w swojej opowieści, do Japonii. Przeczytała książkę „Szkoła po Japońsku” Kumiko Makihary. Jest to biografia autora, dowiadujemy się z niej nie tylko o japońskim systemie edukacji, ale także o kulturze i obyczajach tego, jakże odmiennego od naszego, kraju. Autor pokazuje nam najważniejsze wartości, gdzie nie ma miejsca na jakikolwiek indywidualizm, a najważniejszymi wartościami jest miejsce w hierarchii i perfekcjonizm.
Kolejne spotkanie w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki spędziliśmy w wołomińskim Kinie Kultura na seansie filmu „Johnny”. Film „Johnny” wyreżyserował Daniel Jaroszek, główne role zagrali Dawid Ogrodnik i Piotr Trojan. W filmie możemy również zobaczyć Annę Dymną, Witolda Dębickiego, Marię Pakulnis, Joachima Lamżę oraz innych wspaniałych aktorów.
„Johnny” to oparta na faktach opowieść o ks. Janie Kaczkowskim i jego podopiecznym Patryku Galewskim. Patryk w ramach wyroku sądu za włamanie, trafia do puckiego hospicjum, gdzie ma wykonywać prace społeczne. Tam poznaje ks. Jana Kaczkowskiego, który zmieni jego życie.
Klubowicze film podsumowali, mówiąc, że to wspaniały film o przebaczaniu, zrozumieniu, człowieczeństwie i miłości do drugiego człowieka. Tych, którzy nie oglądali filmu, zachęcamy, by czym prędzej do zobaczyli.
Fundusze na zakup biletów na seans w Kinie Kultura, pochodzą od wojewódzkiego koordynatora kół DKK.
